Şükür
elhamdülillah
Kara sakal ağardı
Gördüm dağlar başında
Ağarıp kar yağardı
Eski sürüldü gitti
Geldi yenisi yetti
Ekilen yerden bitti
Yer yeşerdi göverdi
Bitti yerin nebâtı
Götürdü zulümâtı
Erdi Hızır hayatı
Can bostanın suvardı
Urdu can baş terkisin
Çekmez ölüm korkusun
Açtı gaflet uykusun
Gönül gözün uyardı
Sünbül nerkis menevşe
Âşık oldu bu nakşe
Bunlar Hakk’a yüz tutup
Her dem boyun eğerdi
Sultana erdi kuldan
Âşık oldu gönülden
Muhyiddin cân ü dilden
Erenleri severdi
Muhyiddin Abdal (16. yüzyıl)
Nebât: Bitkiler
Zulümât: Karanlıklar
Suvardı: Suladı
Urdu can baş terkisin: Gönül beden yükünden
vazgeçti